اول اينكه هم به گلنسا و هم به طاها قول داده ام كه شيريني يادم نره يك روز قرار ميگذاريم توي يك كافي شاپ و هم شيريني مي خوريم و هم براي مجردها كلي دعا مي كنيم و شمع روشن مي كنيم و اگر دنياي متاهلي را دوست ندارند دعا مي كنيم به همين منوال بمانند الي يوم القيامه!

دوم تكليفمان را با سايت دست انداز معلوم مي كنيم مثل اينكه همه ماها به فرزند دلبندمان كاملا بي اعتنا شده ايم فقط اين وسط عليرضا هر از گاهي كلكي بر صفحه خيال مي كشد و بس.اكنون كه شش ماه از تولد اين كودك نوپا مي گذرد من خيلي دوست داشتم كه حداقل جلوي بعضي ها(البته واقعا منظورم گلنسا نيست) كم نياوريم ولي حسابي كم آورده ايم!!!!

سوم ماجراي ياس فلسفي دوستان است از روح الله عسكري گرفته تا فرزام الفت و اين اواخر هم نسيم صباغان.من به خودم و فرزام الفت حق مي دهم كه اينگونه فكر كنيم ساعات كار ايرانخودرو واقعا طاقت فرساست و حتي خستگي اين كار تا ساعتها پس از بازگشت به خانه هم در تن آدمي مي ماند چه رسد به خستگي روحي رواني ودرگيري هاي شغلي اما نسيم اگر مشكل شخصي ندارد بيخود مي كند كه نااميد باشد!